Powered by Max Banner Ads 

Hierdie is goedkoop en verslete retoriek. Mnr. Joubert begryp glad nie die grondverskuiwende omvang van vandeesweek se volksuiting van weersin in De Klerk se verraad en onnoselheid nie. Met ses atoombomme en die sterkste weermag in Afrika, kon hy nie vir ons ‘n enkele Afrikaanse universiteit van ‘n paar alkoholiese, linkse terroriste afsmeek wat so pas hul Sowjetweldoener se finansiële en militêre steun verloor het nie. Vandag beleef ons ‘n apokalips van redelose geweld, moord, verkragting, teregstellende aksie, verwoesting van die omgewing, riool in die riviere, vervallende hospitale, gate in die paaie. Wat sê hulle? In Afrika is daar nooit mislukkings nie, net gedeeltelike suksesse. Lyk my dieselfde geld De Klerk se wonderlike “onderhandelings” wat op kapitulering uitgeloop het. Ons moet seker dankbaar wees dat ons nie met ons eie, oorhandigde wapens in die see in gejaag is nie. Altans nog nie. Dankie, mnr. De Klerk. En veral dankie aan u juigkommando met “joernaliste” soos Jan-Jan Joubert wat ons daaraan herinner dat die Afrikaner se volkselfmoord ons darem by ons vyande gewild gemaak het.

Boekmerk by:

Doer uit die Oos-Kaapse Engelse vesting, Rhodes, beskuddig Robert Brand, broer van die ewe polities korrekte joernalis Gerrit Brand, my van rassisme.

Because I had written elsewhere on this blog that  “it is certainly admissable that races, too, may differ not only in attitude but also in ability” he accuses me of racism. Brand, an Afrikaner at an English university, does not seem to understand English. The term “admissable” means, according to my dictionary, “(of a plan or idea) worthy of being accepted or considered. In law: acceptable as evidence”.

Unlike Robert Brand and his fellow white-hating, PC academics who have reduced the intellectual life in this country to iron-clad conformism last seen in pre-Galilean papal decrees on science (the earth being the centre of creation and the sun revolving around the earth and other such beliefs), I am prepared to accept any truth or fact that may be scientifically proven.

I therefore challenge Robert Brand to prove to me what he takes to be a self-evident fact, namely that sub-Saharan Africans have, on average, an equal IQ and an equal capacity to pass mathematics and science at school or university compared to whites. Or East Asians (Chinese, Japanese) for that matter.

Rather than “resting his case” as he glibly claims on his blog, he should rather present his case first and show us the evidence. Show us one country where the black population performs equally well in maths and science examinations compared to whites or Asians. Or a study comparing the average IQ of different races where the blacks are found to have an IQ equal to that of whites, i.e. 100.

Of course, Robert Brand will never take up this challenge, because – like the mediaeval Catholic church – his beliefs are based on a morality of strict racial and biological equality. Science or intellectual inquiry does not come into it.

Incidentally,  I happened to receive a newsletter from the Afrikanerbond which was forwarded to me in which the matric results are analysed:

2009 Matriekuitslae in ‘n neutedop

• In 1998 begin 1,444,018 kinders met Gr 1 (Matriekgroep van 2009)
• In 2005 begin 1,052,499 leerlinge met Graad 8 (Matriekgroep van 2009)
• In 2009 skryf 580,577 leerlinge matriek, oftewel 40% van die groep wat in 1998 met skool begin het.
• Van die 1 444 018 kinders wat in 1998 vir Graad 1 ingeskryf het, het 863 441 reeds die skoolstelsel verlaat voordat hulle in 2009 veronderstel was om matriek te skryf.
• Slegs 334 745 leerlinge slaag die Nasionale Senior Sertifikaat eksamen – (60,6% wat geskryf het)
• Slegs 109 706 kwalifiseer vir graadstudie (ongeveer 20% van kandidate wat geskryf het)

Vergelykende syfers vir die Matriekuitslae 2006 en 2009

2006 – 37 809 matrikulante met A tot C simbole vir Wiskunde

2009 – 31 743 matrikulante met A tot C simbole vir Wiskunde

2006 – 15 401 matrikulante met A tot C simbole vir Wetenskap

2009 – 10 258 matrikulante met A tot C simbole vir Wetenskap

2006 – 10 638 matrikulante met ‘n A simbool vir Wiskunde

2009 – 8 710  matrikulante met ‘n A simbool vir Wiskunde

2006 – 3 385 matrikulante met ‘n A simbool vir Wetenskap

2009 – 987 matrikulante met ‘n A simbool vir Wetenskap

2006 – 2 376 matrikulante met ‘n A simbool vir beide Wiskunde en Wetenskap

2009 – 981 matrikulante met ‘n A simbool vir beide Wiskunde en Wetenskap

2006 – 317 642 matrikulante skryf Wiskunde – 107 372 slaag (33.8%)

2009 – 290 407 matrikulante skryf Wiskunde – 133 505 slaag (45.97%)

2006 – 195 223  matrikulante skryf Wetenskap – 131 552 slaag (67.39%)

2009 – 220 882 matrikulante skryf Wetenskap – 81 356 slaag (36.83%)

(Syfers onder andere bekom vanaf South African Institute of Race Relations en prof Nick Grove – Registrateur van die UP)

The dismal and worsening picture of South Africa’s matric results cannot be explained purely by external conditions (not enough teachers or facilities, etc.) Other, hitherto unnamed, factors might be at work. Such as black aptitude for maths and science, for example.

In a normaland meritocratic society, these things might be glossed over. but in South Africa blacks are preferred over whites when it comes to appointments and educational opportunities. The system implicitly assumes that blacks are more capable than whites or at the very least equally capable.

But what if, as the evidence of poor academic and schooling prowess by blacks suggests, they are somehow – whether as a result of biology, the environment, apartheid or whatever cause – less capable than whites when it comes to logical reasoning and higher forms of decision-making requiring such reasoning?

In that case this society is being socially engineered to go backward! It is precisely punishing those with the capacity to perform much-needed technical and managerial tasks and rewarding those who, on average, lack such capacity.

Recently the appeal court in Bloemfontein found against the municipality of Pretoria (the same municipality prefers to go by the name of a cow or monkey called “Tshwane”)because it had prohibited a senior electrical engineer from appointing skilled whites as high-voltage electricians when no blacks could be found.

Rather than admitting that some races and some individuals might be more talented in certain fields than others and using such talents and skills to the advantage of the whole of society, the dogmatic egalitarians such as Robert Brand and of course the ANC government insist on the racist exclusion of skilled whites from managerial and technical positions.

The disastrious consequences of this insane policy of not making use of available skills possessed by whites will surely lead to the deterioration of services, infrastructure and the economy.  This is the real racist crime, not the mere mentioning of the possibility of racial differences in IQ or mathematical aptitude.

Boekmerk by:

Vanoggend was ek die gas van Lee-Ann Manas op SABC2 se program “Morning Live”.

Ek het ‘n teorie dat ons aan die begin van 2010 besig is om ‘n ideologiese revolusie te beleef op dieselfde manier as wat daar in die laat tagtigerjare ‘n ideologiese revolusie na links (ironies op die oomblik dat Links in Europa op sy baadjie gekry het met die ineenstorting van die Berlynse Muur) in Suid-Afrika plaasgevind het. In my e-pos het ek vanmore feitlik net boodskappe van ondersteuning gekry, ook van Engelssprekendes.

Op die stel kon ek nie die sms’e onderaan die skerm lees nie, maar volgens my vrou was omtrent 80% positief teenoor my. Rentia Landman van die Vryheidsfront in Pretoria het my ook lof toegeswaai en gemeen dat ek ‘n “uitklophou” geplant het toe ek die Jong Kommunis vertel het van die riool in Kroonstad waarvan 50% in die rivier en spruite in loop.

Ek stem saam met kommentaar dat ons nou momentum moet behou, al moet ons dit in die Engelse media doen want ek dink Naspers se broeke bewe nou omdat hulle sien hier kom polarisering en potensiële konfrontasie. As ‘n mens egter die kommentaar en briewe in Beeld lees, dan heers daar oor ‘n breë front onder Afrikaners ontevredenheid en ‘n gevoel van: “genoeg is genoeg”.

Die damwal het myns insiens gebreek en ons moet nou net dié gevoel van ontevredenheid kanaliseer in konstruktiewe optrede en organisasie om ten minste in ‘n gedeelte van die land die juk van ons af te werp (volkstaat). Daar is ‘n uitspraak van die Grondwethof dat dit nie onwettig is om ‘n volkstaat te propageer nie, want immers bestaan artikel 235 van die SA grondwet wat vir selfbeskikking voorsiening maak. Ons oortree dus nie die wet deur regering deur Afrikaners vir Afrikaners voor te staan nie.

Boekmerk by:

Rapport skryf vandag ‘n lowende hoofartikel oor FW de Klerk en sy konferensie oor Afrikaans in die Kaap; ‘n mens sou sweer die Broederbond en NP is weer aan bewind met ‘n nuwe meesterplan waarvoor hulle stemvee of kanonvoer werf.

Ek en PRAAG is al 14 jaar besig met die taalstryd en is nie uitgenooi na FW se partytjie nie. So ook nie die FAK nie, want ons is mos wit en Afrikaans, dus nie “Afrikaanse” of kruiperig genoeg nie. Dis egter laat in die dag as FW wat terugskouend militêr aan Umkhonto oorgegee het – want beheer hulle nie nou die land se wapens en ontwapen ons nie? – hom oor Afrikaans moeg maak. Implisiet erken hy ook dat sy “wigte en teenwigte” en ander retoriese twak waarmee hy te koop geloop het, misluk het. Vandaar sy praatjiesmakery oor Afrikaans.

Mzansi is ‘n Engelse land; loop net in die straat af of gaan na jou winkelsentrum om dit te ervaar. Slegs ‘n volkstaat in die Noorde sal Afrikaans red, want die “Afrikaanses” van Kaapstad en omgewing het reeds verengels, volgens gesaghebbende taalkundige studies… Vergeet van Stellenbosch University, die koeël is deur die kerk. Ons moet nou vir vryheid en onafhanklikheid van hierdie Britse-empaaier-in-die-kleine stry.

In elk geval weet nóg De Klerk nóg die hoofartikelskrywer van Rapport enigiets van Afrikaans, ons geskiedenis of kultuur. Hulle praat net (soms) Afrikaans en huldig ‘n 100% Engelse wêreldbeskouing, waarin hulle in hul waan neersien op Afrikaners, Duitsers, Franse, Russe en alle nie-Engelse. Pass the gin and tonic please. Skryf liewer vir ons oor SA se goeie Engelse grondwet en hoe transformasie versnel moet word, dan sal ons julle ernstiger opneem.

Boekmerk by:

At the start of this fateful year of 2010, with a lot of foreign soccer fans about to get their first taste of South African crime, violence and mayhem, politics is moving at a breath-taking pace. Only two weeks ago 73% of Beeld’s online readers exppressed themselves in favour of a volkstaat, a hitherto politically incorrect idea.

Since then, the debate has been raging about where, with some (like me) saying we should have a third of the country, incorporating Pretoria, the Eastern Transvaal, Eastern Free State and the Southern Cape area which is, of course, almost 100% white and Afrikaans. Others say that we should claim a kind of Palestine in and around Pretoria where we are in the majority. Then there is the Orania faction, maintaining that we should build a New Jerusalem on the banks of the Orange in the Northern Cape.

All of this is exciting and for the first time since 1994 I am getting the impression that we are heading somewhere. At least we are becoming realistic about our future prospects which, within an increasingly anti-white, failing or failed state anachronistically self-identifying as “South Africa”, have become an either/or choice: either emigrate or seek your own state/territory within the boundaries of a disintegrating South Africa overrun with illegal immigrants from the rest of Africa.

Anton Barnard has just raised a very relevant issue on his blog, SAmizdat: What about English-speaking whites? Would they be welcome in a future Afrikaner volkstaat, wherever it might be? His conclusion:

“I would personally also say there is a case to be made for extending a once-off offer of asylum or refugee status to ESWs who suffer from racist persecution and crime at the hands of the ANC regime. Afrikaners could certainly not stand idly by if, God forbid, South Africa threatens to become another Rwanda and our ESW brothers are about to suffer a genocide. This should, however, be subject to the understanding that any Afrikaner self-determination or independent state would be of an Afrikaner nature in terms of language and culture, and that refugees would be expected to assimilate and adopt the Afrikaner culture.

The above will admittedly not appeal to all ESWs, but then they are free to savour the many delights Africa and the so-called Rainbow Nation have in store for those of an unfashionable shade of pigmentation.”

I probably have more English blood than Afrikaans in my veins, both on the maternal and paternal side. My mother, although Afrikaans-speaking, grew up in the East of Johannesburg, went to Jeppe High School and she always had a slight hesitation about some of the intricacies of Afrikaans grammar.

Barnard raises the issue of Steve Hofmeyr’s children with his English wife, Natasha Sutherland. Hofmeyr in his own way is something of a language nationalist. It would be rather absurd to deny his children citizenship of a future Afrikaner state.

Another example that springs to mind, is that of an elderly British-born woman I met at the Oudtshoorn Afrikaans festival a few years ago. She had emigrated to South Africa in the fifties and duly learnt her first Afrikaans as part of an induction programme on the ship on the way here. She spoke fluent Afrikaans and was proud of her new language and identity, although some part of her would always remain English.

I strongly feel that bilingualism had severely weakened white South Africa in the past. Even though English-speaking whites by and large shared a common “South African” patriotism, the intellectual and business elite was more loyal towards Britain and the outside forces that were intent on destroying White South Africa and putting the exiled ANC in power. Although a small minority in the old South Africa, some radical or even communist journalists, as well as academics at Rhodes, Natal, Wits and UCT, sided with foreigners in wishing to see their own kind subjugated and ultimately assimilated or hounded out of South Africa in a remake of the recent Zimabwe. Many of these radical or ultra-liberal whites still exist and their one distinguishing characteristic is their English culture and admiration for Anglo-American political correctness and the anti-white ideology associated with “diversity”. Interestingly, those Afrikaners converting to political correctness, such as Max du Preez, Christi van der Westhuizen or Carel Niehaus, to name but a few, almost immediately ditch Afrikaans in favour of English as being the more appropriate vehicle for their new-found faith, a bit like all Muslims have to learn Arabic.

If a future white African state or territory is to survive against the many odds it will face, I cannot see how bilingualism or a divided loyalty between the local republic and the wider Anglo-American empire with its increasing obsession with multiculturalism, diversity, affirmative action and anti-white racial ideologies would favour our long-term survival.

As a result of our intermarriage with English-speaking whites, there has been a certain white “melting pot” which has continued unto the present day. Many English-speakers, especially those living among Afrikaners, have become bilingual and more or less integrated into the Afrikaner way of life, including boerewors, rugby and Afrikaans popular music.

Any nation state – and volkstaat is really just an Afrikaans word for a nation state – needs a high culture, a symbology, a literature, a history, a national consciousness and preferably, a national language, to define itself.

To participate in the Afrikaans tradition, which includes the potential to liberate ourselves from the current anti-white oppression, is a privilege, as our many great authors from the past have discovered time and again. People like Leipoldt who was equally fluent in English or our greatest poet, NP van Wyk Louw, who had attended a posh English private school in the Cape.

I say, let all white Africans who have truly made their home in this part of the world, embrace Afrikaans and Afrikaans institutions! Waging the current struggle against our imminent demise at the hands of the Afrocentric, racist maniacs who rule us, it wil sustain, strengthen and unify us.

Going forward, the autonomous Afrikaans language and culture will be our mainstay. After liberation, when the exiled whites return from Australia, Canada and elsewhere, their anglicised children will have to relearn their own language, just like the Jews reacquired a dead language, Hebrew, in Israel.

Like JBM Hertzog also maintained, at heart we are all Afrikaners. We just have to teach proper Afrikaans to our children in future when our Afrikaans-only schools will rival those of Finland, the best in the world.

Boekmerk by:

Die ANC, by monde van sy “ontplooide” burgemeesteres, Gwen Ramakgopa, asook die minister van sogenaamde “kuns en kultuur”, Lulu Xingwana, het laat blyk dat Pretoria se naam binnekort finaal na Tshwane verander gaan word, nog voor die Wêreldbekersokkertoernooi.

Kennelik pomp die ANC se matla sterk oor Pretoria. Vir daardie hopelose Westerlinge wat nie weet nie, is “matla” die Sotho-woord vir “krag” of “mag”. Die Nguni-ekwivalent is natuurlik “amandla”, waarmee ons welbekend is. Nie net is dit ‘n sentrale begrip in die Bantoekulture nie, maar mag, magsug en magsvertoon het ook die onderskeidende kenmerk van die Suid-Afrikaanse politiek geword.

Die voorgenome “versnelde” naamsverandering van Pretoria dien geen praktiese of ander doel nie en spruit suiwer uit die behoefte aan magsvertoon noudat die wêreld se oë op die land gerig is.

Vroeg ná Nuwejaar 2010 het ek teenoor my gesin en ‘n paar vriende voorspel dat die kanse op volskaalse revolusie in dié land oor die volgene twee tot drie jaar – miskien nog voor of tydens die sokker! – goed is.

Beeld se meningspeiling oor die 73% Afrikaners wat sou verkies om in ‘n volkstaat te woon, het bloot my indruk dat ons op ‘n breekspul afstuur, bevestig. Orals is die skrif aan die muur te lees vir diegene wat nie heeltemal blind is of niks van politiek verstaan nie.

Terwyl Zuma ‘n meer subtiele swart politikus is wat verstaan dat die regstreekse vernedering van Afrikaners deur volgehoue naamsveranderings tot verdere vervreemding en selfs weerstand uit Afrikanergeledere mag lei, is sy party se beleid nou afgewentel na figure soos Lulu Xingwana, wat nog laas as grondsakeminister ons boere warm onder die kraag laat word het.

Afrikaners moet egter verheug wees dat die streep nou finaal getrek word. Die ANC-bewind se boodskap is helder en duidelik: ons moet óf verdwyn, assimileer, emigreer of ons slaafagtig onderwerp, óf ons sal aktief onsself van die huidige dwingelandy moet bevry en ons soewereiniteit, veiligheid en waardigheid moet herwin. Ten minste kom daar nou helderheid te midde van al die verwarring wat die afgelope dekade of twee gesaai is.

Terwyl die ANC in sy magswellus kraai oor die wyse waarop hy die oënskynlik hulpelose Afrikaners verneder en vertrap met die naamsverandering van Pretoria – die enigste groterige stad wat Afrikaners in hul geskiedenis opgerig het – loop hy die gevaar om hom gruwelik met sy “onderdane” te misreken.

Die klimaat wat tans om die spreekwoordelike braaivleisvure onder Afrikaners heers, is soortgelyk aan dít wat daar in Leipzig gaande moes gewees het op die vooraand van die Berlynse muur se bestorming. Dit word nie aan die groot klok gehang nie, maar mense is keelvol vir oorheersing, korrupsie en blinde magsvertoon op die tipiese Afrikamanier waarvan Idi Amin en Robert Mugabe slegs enkele voorbeelde is.

Met sy arrogante daad van naamsverandering is die ANC besig om die Afrikaner tot breekpunt te dryf. Maar ons gaan nie breek nie, eerder uitbreek uit hierdie dekadente, korrupte en kriminele bestel.

Boekmerk by:

Ferdi Greyling  van Beeld verwys neerhalend na ‘n “volksplakkerskamp” as die moontlike aanskyn van ‘n toekomstige volkstaat. Al wat Ferdi hoef te doen, is om na gebiede met Afrikanermeerderhede te kyk: Pretoria, groot dele van die Oos- en Wesrand, die Suid-Kaap, ens. en te vra of hulle soos “plakkerskampe” daar uitsien?

Om te beweer dat “volkstate in geweld en vernietiging gebore word”, is nie juis nie. ‘n Mens kan net sowel enkele voorbeelde kies soos Nazi-Duitsland of Zimbabwe en beweer dat demokrasie tot hetsy oorlog, hetsy hongersnood lei, aangesien sowel Hitler as Mugabe demokraties ingestem is.

Die modelle vir vreedsame afstigting is Québec, Vlaandere en Katalonië. Al drie hierdie gebiede het reeds ‘n groot mate van selfbeskikking van onderskeidelik Kanada, België en Spanje verwerf. Katalonië het selfs in 2006 sy eie topvlakdomein op die internet (.CAT) – iets waarvoor slegs state kwalifiseer – verkry.

Interessant is ook dat al drie hierdie provinsies se versugting na onafhanklikheid aanvanklik met ‘n taalstryd begin het, net soos wat Afrikaners oor die afgelope sestien jaar of so ‘n taalstryd teen die nuwe Engelstalige owerheid in Suid-Afrika voer.

Die Tamil-tiere se uitgerekte guerilla-oorlog teen die Sinhalese meerderheid van Sri Lanka is weliswaar ‘n ongelukkige voorbeeld van ‘n gewapende opstand wat in ‘n neerlaag geëindig het. Maar dan is daar talle internasionale voorbeelde van suksesvolle nasionale bevrydingsoorloë.

Slowenië het byvoorbeeld in Junie 1991 ‘n geslaagde onafhanklikheidsoorlog van slegs tien dae teen die ou sentrale regering van Joego-Slawië geveg – met ‘n baie swakker weermag en téén die wense van die VSA en die EU wat nie wou hê dat die Slowene onafhanklik word nie.

Slegs 18 Slowene is in die gevegte dood en 182 is gewond, wat waarskynlik ‘n geringe prys is om vir vryheid te betaal.

Hierteenoor is 30 000 tot 40 000 Afrikaners sedert 1994 vermoor en honderde duisende is beseer, verkrag of beroof. Die prys wat sogenaamde demokrasie en die multikulturele samelewing van ons eis, is veel hoër as wat die Slowene vir vryheid en onafhanklikheid betaal het.

Boekmerk by:

Beste Ilze,

In antwoord op jou ope brief:

Soms kry ‘n mens die indruk dat jy vir die bekeerdes preek, want die meeste Afrikaners wat ek deesdae teëkom, stem met my saam dat die land tans in ‘n erge toestand verkeer, dat ons regte vertrap word en dat ons iets daaraan moet doen. Selfs mense soos FW de Klerk en Pik Botha wat deel van die NP-span was wat in 1994 in hul wysheid alle mag – waaronder beheer oor die weermag en polisie – aan die ANC oorgedra het, meen deesdae dat hulle nie so “maklik moes ingegee het nie” en dat die hele ding dalk anders kon verloop het.

Ook jy vermeld, nogal eufemisties, in jou ope brief: “Ja, daar is probleme.” Maar dan doen jy aan die hand dat “ONS” (nogal met hoofletters) as’t ware die rol van die staat – “hulle” staat, maar wat ons in ‘n groot mate befonds – oorneem. Dan slaan jy oor in ‘n soort sendelingywer, soos Madonna of wafferse Hollywoodster wat bietjie liefdadigheidswerk in Afrika wil gaan doen, deur te sê: “Elke gesin in hierdie land wat oorvloed het, moet iemand (of ‘n gesin) help sodat die maatskaplike las nie so swaar druk op die regering nie.”

Marx en Engels het mos in hul Kommunistiese manifes geskryf: “Van elkeen volgens sy vermoë na elkeen volgens sy behoefte.” Nelson Mandela het in die vroeë sestigerjare insgelyks dié beginsel beaam in sy pamflet How to be a good communist. Wat jy bepleit, is dus ‘n soort vrywillige sosialisme of kommunisme waar ons as’t ware ons middele saamgooi “om die armes te help”. Ook Marida Fitzpatrick van Beeld het op ‘n stadium geskryf sy gaan nou swart babas help grootmaak by ‘n kinderhuis iewers aan die Oos-Rand. Ongewenste swart babas wat deur hul ouers verwerp word en as weeskinders opeindig wat deur die staat, die kerke of “ONS” versorg moet word.

Hierdie kwessie van armoede en swart weeskinders interesseer my ook. Ek het ‘n swart vriend Meshack Mabogoane wat van mening is dat die ANC se stelsel van kindertoelaes “meer armoede en verontmensliking veroorsaak as enigiets wat onder apartheid gegeld het”.

Jy klink na ‘n baie morele, Christelike mens wat vir my ‘n sedeles wil leer oor rassisme en sonde. Maar wat van die hierdie hele, baie sondige, bestel, wat juis weggooibabas by die duisende produseer omdat jong meisies van dertien, veertien jaar oud kindertoelaes betaal word? In die praktyk kom dit daarop neer dat meerderjarige swart mans hierdie meisies statutêr verkrag om hulle swanger te maak ter wille van ‘n kindertoelaag wat deur die staat in sy sosialistiese/kommunistiese waansin uitgedeel word. Meshack Mabogoane tipeer dit as ‘n “misdaad teen die mensdom” wat besig is om die land plaas te vind.

In die Bybel staan daar mos dat dit ons plig is om die sonde te beveg. Maar wat jy beoog, is nie om hierdie bose, sedelose, korrupte bestel te verander of ten minste daaruit pad te gee nie, maar om die simptome daarvan te probeer verlig deur allerlei liefdadigheidsaksies of vrywillige werk om hierdie bose staat se bose beleid wat net tot geweld en ellende lei, op een of ander manier te verlig en te onderskraag.

Die ANC se kiesers, hulle wat al om die vyf jaar kriminele instem soos Winnie Mandela en die honderde ander wat hulle aan bedrog teen hul eie parlement tydens die sogenaamde reisskandaal skuldig gemaak het, verkies – so lyk dit my – hierdie geweld, korrupsie en ellende waarvan ons elke dag in die koerante en op die internet lees.

Deel van hierdie ANC-program wat deur die sogenaamde meerderheid in elke verkiesing ondersteun word, is die onderdrukking van die minderheid, veral die Afrikanerminderheid en sy taal, identiteit en fundamentele regte wat deur internasionale konvensies verseker word. Waar is ons regte op moedertaalonderrig, billike regspleging, beskerming teen die geweldselemente, asook ons reg om gelyk behandel te word as dit by opvoeding en ekonomiese kanse kom? Om elke hoek en draai word daar teen ons gediskrimineer of word ons as intellektuele slawe uitgebuit wat die werk doen terwyl ander die erkenning – en die inkomste – daarvoor geniet.

Ná alles, afgesien van ‘n paar liefdadigheidsaksies waarvoor jy miskien die tyd en die geld het – baie ander het dit nie – wat is jou oplossing vir ons probleem? Soos iemand dit onlangs gestel het: “As jy weet die Titanic is besig om te sink, gaan jy in die reddingsboot klim of nie?”

Jy beskryf jouself as ‘n “Suid-Afrikaner”. Indien jy kan identifiseer met dit wat Suid-Afrika geword het, ‘n rampokkerparadys met ‘n kultuur van grypsug en vername politici of sogenaamde “bemagtigdes” in swart voertuie wat die res van die pad afdruk, openbare fondse bestee asof dit aan bome groei, dan is dit jou goeie reg. Maar gun ons ander, wat verskrik en verbyster staan voor die hel en aakligheid van hierdie “nuwe” Suid-Afrika, om ‘n ander pad – ‘n uitweg uit die doodloopstraat – te kies.

As dit kom by die Afrikaner se aansprake op grondgebied, kan ek nie sien waarom ons teenoor die ander groepe moet terugstaan nie. Weer eens, dis nie my styl om politiek met Bybelversies te meng nie, maar as jy so hoog opgee oor jou Christelike beginsels, wat het geword van die gelykenis van die talente? Die slaaf wat vyf talente ontvang het, het daarmee gewoeker en nog vyf verdien. Maar die slaaf met net een talent wat niks daarmee uitgerig het nie, aan hom sê die meester in Matteus 25:29-30: “Aan elkeen wat het, sal meer gegee word, en hy sal oorvloed hê; maar van hom wat nie het nie, sal ook die bietjie wat hy het, weggevat word. En gooi die nuttelose slaaf uit in die diepste duisternis daarbuite. Daar sal hulle huil en op hulle tande kners.”

As ons nou die gebiede wat deur Afrikaners in die land besit en verwerk word, vergelyk met die swart gebiede, die Transkei, die ou Republiek van Venda, asook Kwazulu, is die verskil soos dag en nag. Feitlik al die plase wat onlangs in die naam van grondhervorming aan sogenaamde “nuwe boere” oorgedra is, het insgelyks klaaglik misluk. Ook onder die ANC se munisipale bewinde waar daar riool in die riviere loop, sowel as in die see sodat die hele Natalse Suidkus ‘n rioolsloot geword het, sondig hierdie regering nie juis teen God en mens deur hierdie mooi land vir altyd te bederf nie? En is dit nie die Afrikaner se plig, as Christen, om hom teen so ‘n bestel wat God se skepping so gruwelik verwaarloos, te verset nie?

Die Bybelse perspektief egter daargelaat. Niemand – nie eens die ANC of die SAKP wat ons regtig nie goedgesind is nie – sou kon ontken dat ons inheems aan hierdie wêrelddeel is nie, al behoort ons dan nie tot die meerderheidsras met sy snelle demografiese groei nie. Wie het Pretoria gestig, vernoem en ontwikkel? Was dit die Xhosa- en Zoeloehoofmanne, wat nou daar die septer swaai, of was dit die Afrikaner? Oor vele stede, dorpe en gebiede in die land kan ons aanspraak maak as die oorspronklike inwoners wat steeds oor kaart en transport op ons plase en huise beskik!

Regoor die wêreld was daar al situasies waar kleiner volke wat deur groteres oorheers en verdruk is op hul reg op selfbeskking aanspraak gemaak het. Veral sedert 1989 is daar talle voorbeelde: die ou Joego-Slawië wat in nie minder as nege state opgebreek het nie, die Baltiese state, asook die Oos-Europese lande wat hulself teen Sowjet-oorheersing uitgespreek het en afgestig het.

Die Internasionale Konvensie oor Burgerlike en Politieke Regte maak in sy eerste artikel voorsiening vir die reg op selfbeskikking:

“All peoples have the rights of self-determination. By virtue of that right they freely determine their political status and freely pursue their economic, social and cultural development.”

Van hier af aan behoort dit net te gaan oor die toepassing van hierdie beginsel. Daar is hoegenaamd niks in hierdie bestel waarmee Afrikaners kan identifiseer nie; vandaar die opsie wat ons nou uitoefen. Die enigste vraag wat oorbly, is waar die volkstaat is. Maar dit is presies waaroor die debat nou gaan en waaroor dit in 1994 ook moes gegaan het: watter deel van die land kom ons toe? Indien daar besware bestaan teen die gedeelte wat ons vir onsself opeis, wil ek graag hoor watter ander volke aanspraak op daardie gebied maak en op grond van watter dokumentasie sodanige aanspraak geskied.

Al wat van Suid-Afrika oorbly, is ‘n leë dop. Om te sê dat Brittanje dit in 1902 verower het en dat daardie veroweringsreg nou aan die ANC oordra – sodat daar vir ons geen grondgebied oorbly nie – is absurd, om die minste te sê.

Ons is ook moeg daarvoor dat, sodra ons op ons regte aanspraak maak, daar vir ons gesê word om Australië toe te emigreer. Die volgende persoon wat dit vir my sê, gaan ek vra om eerder Zimbabwe toe te emigreer.

Het die hele swart elite van die land, wat op 27 April 2004 by die Uniegebou in Pretoria versamel was, nie juis vir Mugabe toegejuig nie? Daarom is dit seker nie onbillik om van diegene wat ons Australië toe wil jaag te verlang om Zimbabwe toe te gaan nie.
Wat jou beskuldigings van rassisme betref, kan ek seker dieselfde afleidings oor jou maak. Immers impliseer jou voornemens om swartmense te gaan “help” dat hulle so hulpeloos is dat hulle nie hulself kan help nie.

Sedert ek ‘n student was, hoor ek ook al jare dat ‘n mens nie Afrikane met Westerse maatstawwe mag oordeel nie, omdat dit insgelyks “rassisties” is. Max du Preez is een van diegene wat meen dat die stamstelsel met sy bygeloof en bestaansboerdery wat ons voorouers hier aangetref het eintlik ‘n groot beskawing was wat ons s’n in baie opsigte oortref het.

Wanneer jy dus van die “probleme” in die land praat, gebruik jy eintlik ‘n Westerse en blanke oordeel. Die ANC en seker die meeste van die party se ondersteuners voel glad nie so nie en meen dat alles wat ons vandag ervaar ‘n groot verbetering op die ou stelsel was. Hulle sien glad nie die “probleme” raak wat jy vanuit jou wit, “rassistiese” perspektief eien nie.

Eintlik is ek en jy dus in dieselfde bootjie. Of liewer, in my geval is dit ‘n reddingsbootjie en in jou geval verkies jy om op die sinkende skip van die NSA aan te bly. Maar toemaar, die dag sal kom dat jy ook sal insien dat daar geen salf aan hierdie mislukte staat te smeer is nie.

As jy nie intussen vermoor is deur Suid-Afrika se troppe swerwende geweldenaars nie, sal daar wel vir jou in ons veilige, vooruitstrewende volkstaat plek wees.

Boekmerk by:

Everyone has been commenting the South African matric results lately, including the fact that whites outscore blacks in marks and distinctions.

One black columnist doing some soul-searching is The Sowetan’s Sandile Memela. He writes:

A FEW days ago I had a conversation with my niece Nomfundo about matric results.

She is a second-year science student at Wits University. She obtained one distinction at a private school in matric.

Nomfundo does not believe that whites have greater intelligence than blacks.

“It is not that whites are smarter. The fact of the matter is that black students are just lazy and uninspired. They lack focus, discipline and determination ,” she says.

It is a fact that in the post-liberation period, African students in matric hold the record for being the worst performers.

If you look at the faces of smiling and happy pupils who have obtained more than six distinctions in matric this year, they are mostly white.

Of course, that tells us something, not about who has superior intelligence but who is willing to work, work and work hard even if they go to parties.

Nomfundo says during her high school days, what struck her was what African students were obsessed with.

“Black pupils seem to be interested in hairstyles, designer labels, parties and, of course, booze.”

Read the whole article here.

What Memela argues, is that black failure and white success may be ascribed to a difference in attitude. But just like two individuals may differ in both attitude and ability, it is certainly admissable that races, too, may differ not only in attitude but also in ability. How much of the one can be explained by the other? After all, if I am a bad golfer and I find the game frustrating, I am more likely to give it up than pursue and practise it until I become a low handicapper.

What goes for golf, goes for maths and science, as well as school or university in general. Since The Bell Curve, not to mention may scientific studies published in peer-review journals, we all know that blacks have a lower average IQ than whites. In South Africa, the white IQ is somewhere around 100 whereas the average black IQ is about 70.

Blacks generally prefer parties and festivals because a lot of them lack the mental ability to excel at such demanding subjects as mathematics and natural science which require logical reasoning and cognitive ability. Of course, a small minority – less than one percent – of such abilities and even the mediocre ones are showered with praise, bursaries, corporate scholarships and so on.

What government should do, is to bring back IQ tests in school like they used to exist under the old government. Research in this area should also be funded by companies and the National Research Foundation. Only when we have a better idea of South Africa’s cognitive and intellectual capital, will the debate about the matric results become meaningful and scientific, instead of vague exhortations to blacks to drink less beer and study more.

However, while ignoring race differences in IQ, Memela is quite right when he says:

“It is time black society accepted it is raising lazy and uninspired pupils who are encouraged to rely on false affirmative action.

In fact, black pupils have internalised a culture of entitlement that over-emphasises skin colour, worshipping at the altar of materialism and political connectivity over merit.

This marks the beginning of the end of black rule and self-determination as ultimate power, knowledge and intelligence will always rest with whites.”

The only problem is, South African whites have been so bamboozled by 0ur liberal media and the ANC government’s propaganda that they are starting to doubt their own talents.

Except for those white matriculants, mostly girls who, year after year when school-leaving results are published, continue to surprise us by shooting the lights out. One Afrikaans girl from Hoërskool Florida, Wilmé Olivier, obtained a 100% pass rate in the more difficult and demanding Alpha Mathematics.

But what kind of future is there for her and so many other white kids who obtain brilliant marks but who will soon be demotivated by anti-white discrimination in South Africa?

Read the latest news on similar issues on Race and ethnicity.

Boekmerk by: