Powered by Max Banner Ads 

In Suid-Afrika is die werklikheid altyd vreemder as fiksie. Elke dag lees ons van nuwe absurditeite, soos betogers teen “dienslewering” wat munisipale kantore afbrand, vermoedelik in ‘n poging om “dienslewering” te verbeter. As jy die polisie bel, kom hulle nie. Maar wee die vrou wat ‘n gewapende rower uit noodweer in haar huis doodskiet, dan daag twintig gewapende polisiemanne terstond op om haar vir moord te arresteer.

By hierdie surrealistiese werklikheid moet gevoeg word die moroniese gesanik van joernaliste in die hoofstroompers oor apartheid. Dis asof hulle terugverlang na apartheid, want toe was daar vir hulle – gewaande – morele sekerhede wat hoegenaamd nie meer in ons kakistokrasie geld nie. En vir diegene wat dink dat ek nou op Grieks vloek, “kakistokrasie” beteken inderdaad “regering deur die slegstes en onbekwaamstes”.

Die jongste voorbeeld van iemand wat in sy poging tot morele selfregverdiging ‘n kinderlike karikatuur van apartheid aan ons voorhou, is ene Gert van der Westhuizen in Beeld.

‘n Mens kan seker elkeen van Van der Westhuizen se stellings oor hoe erg apartheid was met statistieke en ander historiese gegewens weerlê, maar die algemene houding van dié tipe hoogheilige rubriekskrywers in Beeld, Rapport, Die Burger en soortgelyke media kan opgesom word met die stelling deur een of ander Marxistiese geskiedskrywer: “Moenie my met die feite verveel nie!”

In elk geval, soos ‘n briefskrywer hier op praag.co.za uitgeroep het: “…die vraag (ontstaan) of Van der Westhuizen hoegenaamd bewus is van die hede? Het (hy) nog kontak met die werklikheid?”

Ek dink die antwoord is ‘n besliste nee. En dan dink ek, hoe meer geweld en onreg daar in ons tyd plaasvind, hoe harder gaan Van der Westhuizen en diesulkes hul agtergehaalde stryd teen hul apartheidsfiksie voortsit.

Teenoor apartheid, wat alles wat boos en sleg is, voorstel, staan daardie toonbeeld van voortreflikheid, geregtigheid en morele vlekkeloosheid wat vandag as transformasie bekendstaan.

Gestel nou toe die Nasionale Party in 1948 met ‘n minderheid blanke stemme maar ‘n meerderheid setels ingekom het, het hy pleks van apartheid, hedendaagse rassetransformasie toegepas? Dan sou Verwoerd die Nobelprys vir vrede gewen het en sou Gert van der Westhuizen en sy bende napraters vandag popelende lofprysinge aan die NP se transformasiebeleid geskryf het. Moontlik sou hulle dan vandag oor die veel groter vergrype van kommunisme, pleks van apartheid, geskryf het in ‘n soortgelyke poging tot morele selfregverdiging.

Boekmerk by:

Die voortgesette mediasirkus rondom regter Motata, die beroemdste Jaguar-bestuurder in die land, het ‘n interessante etimologiese feit na vore gebring. Volgens hom bevat Sotho geen onderskeid tussen Engelse en Afrikaanse blankes nie en word daar eenvoudig na hulle as “leburu” verwys.

Te midde van die huidige opwelling in anti-wit gevoelens in Suid-Afrika, is sy verklaring dat “dit normaal is om na ‘n blanke man as ‘leburu’ te verwys” nie sonder betekenis nie. Dit herinner my aan die plakkaat wat daar destyds om die nek van dokter Melville Edelstein se lyk op 16 Junie 1976 gehang is en waarin hy ‘n “Boer” genoem is, al was hy ‘n Joodse, Engelssprekende blanke liberaal.

Natuurlik was dit tot dusver ‘n strategie van vele Engelssprekende blankes om anti-blanke gevoelens na Afrikaners te kaats, wat een rede is waarom Afrikaners gewoonlik as “rassiste” in die Engelse media uitgesonder word. Eugene Terre’Blanche word meesal deur die Afrikaanse media as ‘n marginale figuur geïgnoreer, maar is ontsettend gewild onder Engelse joernaliste wat hom gebruik om swart woede aan te blaas en op Afrikaners te fokus.

Dog na my mening het hierdie strategie totaal geboemerang en het dit bloot die vlak van rassepolarisering in die land verhoog.

Nog ‘n interessante feit is dat die Engelse woord “boor” ook van “Boer” afkomstig is. Volgens die Shorter Oxford Dictionary, beteken “boor” ‘n Nederlandse, Germaanse of ander vreemde boer… ‘n plattelander, ‘n plaasjapie; ‘n growwe of onverfynde persoon”.

Met die verengelsing van Suid-Afrika se swart elite, het figure soos regter Motata en regter Hlope die Britse afkeer van Afrikaners aangeneem, maar beskou plaaslike Engelse blankes, wat grondig van Britte in voorkoms en identiteit verskil, as ‘n subkategorie van “Boer” of “leburu”.

Gegewe die voorliefde van swart Suid-Afrikaners vir alles wat Amerikaans is, verbaas dit my insgelyks dat die skeldnaam wat deur swart Amerikaners vir suidelike blankes gebruik word, “crackers”, nog nie sy weg na hul plaaslike woordeskat gevind het nie, tesame met die oorvloed VS-begrippe soos “regstellende aksie”, “diversiteit” en “bemagtiging”.

Oudpresident Bill Clinton het homself verlede jaar op die Larry King Live-uitsending grappenderwys teen die beskuldiging verdedig dat hy “‘cracker’-stemme vir Barack Obama sou bymekaar jaag”.

Malcolm X en die radikale Black Panther-party in die VSA was ook lief vir die term “cracker” gedurende die Amerikaanse Burgerregtebeweging.

Boere, “crackers”… soos president Robert Mugabe gesê het: hulle is almal net “vervloekste blankes” (bloody whites)!

Boekmerk by:

I attended the gathering at the Vegkop battlefield site for about two hours and plead guilty to warning the people there that SA is getting so unstable that organised genocide on the scale of Rwanda is a possibility not to be discounted too lightly.

The discussion around genocide over the past few weeks in Afrikaans was set off, not by a “right-wing bigot” as you continue in your tribal Johannesburg-English way to stereotype Afrikaners, but by the left-wing, ANC- supporting theologian Nico Smith.

On September 11 he wrote an article in Beeld, Pas aan of pas op (Adapt or beware), in which he forecast that Afrikaners insisting on language rights and complaining about affirmative action will end up like the French Algerians who were given the choice of “the suitcase or the coffin” by the National Liberation Front in the early sixties.

No one can deny the wall of hate from the state directed against Afrikaner farmers, teachers, schools, universities, museums, monuments and so on. Huge amounts of taxpayer rands are being spent on court cases and other actions to eradicate Afrikaans from educational institutions and to remove Afrikaner farmers from the land they have farmed for generations.

The nature of injuries sustained in military-style attacks on farms and suburban houses are not of a civil or even criminal nature.

At a recent medical conference on trauma surgery held in the US, a high- ranking officer from the US army called the South African delegate aside and told her: “Judging from the type of injuries you have shown us, I am afraid there is a war in your country. Such injuries do not occur in peacetime.”

I am sorry to disturb you in your liberal dreamworld where you are “cremating deceased livestock and sucking on a beer”, but this country is already engaged in a low-intensity ethnic conflict that may well escalate into dominee Smith’s vision of a white genocide.

The umKhonto weSizwe and Apla- controlled SANDF, of which we have recently seen the levels of discipline, has about 500000 automatic weapons at its disposal.

Likewise, the SABC is the perfect weapon to exhort the majority population to drive the hated white racists or “bigots” into the sea.

The tide of history, as is amply demonstrated by Algeria, the former Portuguese colonies and, of course, Zimbabwe, is against the continued presence of whites in Africa. We are all living under the sword of Damocles.

Comments from Business Day:

Boekmerk by: