Powered by Max Banner Ads 

Ek is bly Johann Wingard het die stoute skoene aangetrek in sy artikel Wat lê anderkant die demokrasie?, na aanleiding van enkele opmerkings wat ek op die SAUK TV oor die korrelasie tussen IK en ekonomiese prestasie gemaak het. Ná my verskyning op die Morning Live-program, het tientalle mense vir my e-posse geskryf en ook kommentaar op my woernaal by roodt.org gelaat. Onder andere het een van die mense met die hoogste IK in die land my gelukgewens. Hy is ‘n lid van Mensa en volgens hom presteer swartes reeds volgens hul IK wat opvoeding en bestuursposisies betref en sal die onderwysstelsel niks uitrig om enige verbetering aan te bring nie. Een swarte het my ook op hierdie woernaal tot ‘n IK-toets uitgedaag, wat hy nogal in Afrikaans sou aflê om ‘n dom persoon soos ek ‘n billike kans te bied! Die feit dat sy boodskap etlike spelfoute bevat het, het my oortuig om hom die vernedering te spaar.

Terwyl ons nou hier op die buitenste spektrum van politieke onkorrektheid beweeg – maar die omstandighede in die land maak ‘n gesprek soos dié eintlik onvermydelik – kan ‘n mens ook die omstrede vraag vra of die Afrikaner homself nie beter behoort te teel nie? Gegewe die feit dat ons die sogenaamde “oorlog van die wieg” verloor het, sal ons nooit kan inhaal op swart en bruin getalle nie, maar indien ons deur middel van genetika en ingryping in ons eie voortplanting ‘n hoër gemiddelde IK vir die Afrikanervolk behaal, sal die hele land en streek nie net daarby baat nie, maar sal dit ons kanse op oorlewing ook verhoog. Dis natuurlik die taboewoord “eugenika”, maar deur sy toelaagstelsel is die ANC besig met omgekeerde eugenika deur lae-IK- swart meisies te betaal om meer lae-IK- kinders in die wêreld te bring wat uiteindelik ‘n las op die land en op die wêreld gaan wees.

Boekmerk by:

Ek sien dit word nou allerweë betreur dat die reënboognasie skipbreuk gely het. Maar die hoop word op Jonathan Jansen en diesulkes geplaas wat die jonger geslag gaan dwing om in mekaar se geselskap te verkeer en so “nasie te bou”.

Die ironie is natuurlik, soos onlangse navorsing in die VSA bevind het (en waaroor Newsweek enkele weke gelede berig het), dat hoe meer geleenthede mense van verskilende rasse kry om te assosieer, hoe meer kan hulle insgelyks deur mekaar afgestoot word. Jansen se gedwonge integrasie by Kovsies mag dalk die teenoorgestelde uitwerking hê as wat hy beoog: meer wedersydse afkeer en rassehaat.

Al wat ons met sekerheid kan sê, is dat Suid-Afrika nie uit ander lande, soos die VSA, se foute kan leer nie.

Boekmerk by:

In vandag se Rapport meen Harald Pakendorf dat die land ‘n “gesprek oor ras” nodig het, want sien, blankes en Afrikaners word mos toenemend soos vreemdelinge in die land behandel. Soos Pakendorf dit stel, Hlope, Malema en ander wil hê dat “Suid-Afrika sy Afrika-karakter moet uitdra”.

Enigeen wat glo dat die ANC die reëltjie uit die Freedom Charter dat “SA aan almal behoort wat hier woon” ernstig opneem, ontken eenvoudig die werklikheid. Swart nasionalisme, pan-Afrikanisme, noem dit wat jy wil, is reeds 60 jaar in Afrika die heersende ideologie. Dit is ook reeds 100 jaar lank die dominante diskoers onder Amerikaanse swartes en onder die Franssprekende swart elite met hul “négritude” of “swartheid”.

Die gedagte dat daar een of ander “ontmoeting halfpad” tussen Europa, Afrika en Indië in SA gaan plaasvind, is volslae wensdenkery.

Net gister lees ek ‘n berig oor ‘n lemoenboer in Zimbabwe wat reeds sy plaas verloor het en nou moet toekyk hoe die lemoene wat hy gekweek het letterlik van die plaas af gesteel word en langs die pad verkoop word. Blykbaar maak ‘n regeringsamptenaar boonop geld daaruit.

Hy hoop dat “redelikheid” eendag gaan seëvier en dat hy sy plaas gaan terugkry sodat hy in “almal se belang” weer R32 miljoen se lemoene per jaar kan uitvoer.

Daardie Zim-lemoenboer gaan nooit sy plaas terugkry nie, bloot omdat “redelikheid” nooit in Afrika seëvier nie. Die dag toe De Klerk en Roelf Meyer die “record of understanding” onderteken het, sodat die ANC gelag het dat “die Boere die plaas weggegee het”, is ons lot verseël. Van toe af is SA amptelik “van Afrika” en is ons vreemdelinge hier, want het ons (of ons sogenaamde verteenwoordigers) nie vrywillig aanvaar om voortaan magteloses en vreemdelinge te wees nie?

Enige debat oor ras moet natuurlik begin by swart gedrag, misdaadgeneigdheid en juis die ontkenning van die “wit ander” en veral die Afrikaner in SA.

Nóg Harald Pakendorf, nóg enige lid van die vorige en huidige Afrikaner-establishment wat in Rapport skryf, beskik oor die moed om dit te doen.

Hierdie is maar net nog ‘n vorm van die NP-gekruip van gister, van “kyk, ons is skadeloos en onderdanig, wees ons tog net genadig”.

En, soos die lemoenboer van Zimbabwe, droom ons van die dag dat “alles gaan regkom”, sonder om Afrika se geskiedenis of die swart filosofie in ag te neem.

Boekmerk by: